Opaal

1319" (2005)

'Opaal' is op drie verschillende manieren geïnspireerd op de gelijknamige edelsteen. Dat komt tot uitdrukking in de drie delen van het werk. Het eerste deel draagt de subtitel 'SiO2 - nH2O', de scheikundige beschrijving van Opaal. Het is intrigerend hoe silicium wordt meegespoeld door regenwater, ermee vermengt tot een drap, en dan in diepe kloven terechtkomt waar het eeuwenlang uithardt tot een steen die in vele kleuren lijkt te stralen als het noorderlicht. Dit proces wordt in principe tot klinken gebracht in het eerste deel van 'Opaal', maar dan in niet veel meer dan twee minuten. Hele 'vloeibare' geluiden gaan een dialoog aan met korrelige geluiden, vermengen met elkaar, en worden steeds dichter samengeperst tot er een struktuur ontstaat die leidt tot de vorming van andere kleuren.

Het tweede deel is getiteld 'Nyoi - Hoju', Japans voor 'steen die wensen in vervulling doet gaan'. Brengt een Opaal geluk of juist ongeluk? In verschillende culturen doen tegenstrijdige verhalen de ronde. Dit deel van de compositie vertelt een abstract verhaal van tegenstrijdige betekenissen, van hoop en vrees, en van mysterie.

Het laatste deel draagt de titel 'Saurangi', wat in India betekent 'met honderden kleuren'. Hoe komt de kleur van een Opaal tot stand? De substantie zelf heeft nooit een noemenswaardige kleur gehad, maar door de samengeperste struktuur ontstaat er kleur door lichtbreking. Op een vergelijkbare manier zijn hele eenvoudige en van zichzelf tamelijk kleurloze geluiden door intense samenpersing en complexe filtering opgewerkt tot een schouwspel van bewegende kleuren. 'Opaal' werd in 2005 voltooid in de studio van de componist, en is gecomponeerd in opdracht van het Fonds voor de Scheppende Toonkunst.